आज सद्यस्थिती मध्ये शेतमाल -मार्केटिंग मध्ये बाबा आदाम जमान्यापासून चालत असलेली शेतमाल मार्केटिंग संकल्पना अस्तित्वात आहे .शिवाय या पद्दतीमध्ये फार्मर नेटवर्क चा मते अनेक त्रुटी आहेत त्या त्रुटी प्रामुख्याने खालीलप्रमाणे आहेत .
१) विक्री करता आलेला शेतमाल हंगामात आवक वाढल्यास तो ठेवण्यासाठी जागा उपलब्ध नसणे .
२) शेतमालाची प्रतवारी व दर्जा आणि त्याचे पॅकिंग करण्याकरिता कोणतीही सुविधा नसणे .
३) योग्य हाताळणी आणि तत्पर वाहतूक व्यवस्था नसल्यामुळे शेतमालाचे नुकसान होते .
४) केंद्रीकृत मार्केटिंग व्यवस्था असल्यामुळे एकाच ठिकाणी खरेदी आणि विक्री करण्याऱ्यांची एकच गर्दी होत आहे या परिस्तितीचा फायदा अनेकवेळा काम करणारे मार्केटिंग घटक शेतकऱ्याच्या मजबुरीचा फायदा घेतात .
५) प्रचलित मार्केटिंग मध्ये मध्यस्त संख्या हि जास्त आहे .त्यामुळे शेतकऱ्याला उत्पादक या नात्यांनी मिळणारा परतावा वाजवी मिळत नाही
६) स्थानिक पातळीवर नेमका किती शेतमाल उपलब्ध होणार आहे याची आकडेवारी जमा होत नसल्यामुळे आडतदाराला आपला व्यवसाय कायम टिकावा म्हणून बाहेरच्या मार्केटमधून शेतमाल बोलवावा लागतो .यात नेहमीच शेतकऱ्याला आणि आडतदाराला व्यवहाराचा धोका परतावा लागतो
७) प्रचलित मार्केटिंग मध्ये मध्यस्त संख्या जास्त असल्यामुळे प्रत्येक पातळीवर शेतमाल हाताळणी होत राहते त्यामुळे शेतमालाचा दर्जा खराब होत राहतो .
प्रचलित मार्केटिंग मध्ये खालील घटक मध्यस्त म्हणून शेतमाल विक्री व्यवस्थेत काम करत असतात .
१) उत्पादक शेतकरी
२) हुंडेकरी अथवा स्थानिक व्यापारी
३) आडतदार
४) घाऊक व्यापारी /निर्यातदार
५) निम घाऊक खरेदीदार
६) किरकोळ विक्रेता
७) ग्राहक

फार्मर नेटवर्क संचलित "स्वयंपूर्ण गाव विकास प्रकल्प "अंतर्गत शेती -इ -संस्कृती -शेतमाल -इ -ट्रेडिंग विविध पिकाकरिता वेगवेगळी मार्केटिंग पद्दत अवलंबली जाणार आहे . फार्मर नेटवर्क नि शेतमाल -इ -ट्रेडिंग करिता ३ वेगवेगळी प्रणाली डिजिटली विकसित केली आहे .त्या त्या प्रणालीला लागणारे सॉफ्टवेअर निर्माण केले आहे जेणेकरून सर्व शेतमाल मार्केटिंग प्रणाली पारदर्शी होण्यास मदत मिळू शकणार आहे . या प्रणालीमध्ये
१) शेतमाल -इ -ट्रेडिंग (लाइव्ह ट्रेडिंग )
२) शेतमाल -इ -ट्रेडिंग (गोदाम ट्रेडिंग )
३) शेतमाल -इ -ट्रेडिंग (पार्टनर -इ -ट्रेडिंग ) फक्त नाशवंत शेतमालाकरिता .
फार्मर नेटवर्क या सर्व प्रणालीमध्ये सर्व मार्केटिंग घटका करिता एक डिजिटल प्लॅटफॉर्म म्हणून राहणार आहे .या प्लॅटफॉर्म वर शेतकरी ,शेतकरी मित्र ,प्रोड्युसर कंपनी /शेतकरी गट Backword linkage म्हणून काम करणार आहे (शेतमाल पुरवठादार ) तर ग्राहक ,किरकोळ ,घाऊक व्यापारी ,निर्यातदार आणि पक्रिया करणारे forword linkage (खरेदीदार ) म्हणून कार्यरथ असणार आहे . या दोन्ही घटकांना डिजिटली एकत्रित आणण्याचे काम फार्मर नेटवर्क करणार आहे .
साधारण पणे फार्मर नेटवर्क १०००० एकर लागवड क्षेत्र किंवा १० ते १२ गावातील शेतमाल गृहीत धरून पी.पी.पी. मॉडेल अंतर्गत पायाभूत सुविधा निर्मिती केली जाणार आहे . हि व्यवस्था कालसंगत असल्यामुळे आणि मॉडेल कायदा लागू झाल्यामुळे सद्यस्तिथील आडतदार संभाव्य गुंतवणूकदार असू शकतील असे मत फार्मर नेटवर्क चे आहे . पायाभूत सुविधांतील गुंतवणूक हि एक गुंतवणूकदार अथवा अनेक गुंतवणूकदार अशी असणार आहे . हि गुंतवणूक वसूल होण्यासाठी अश्या गुतंवणूकदाराकरिता फार्मर नेटवर्क नि SRP (SIMPAL RETURN PLAN ) तयार केला आहे . पी.पी.पी. मॉडेल मध्ये प्रामुख्याने खालील संभाव्य पार्टनर असू शकणार आहे .
१) फार्मर नेटवर्क (जागा आणि विद्युत आणि मानव संसाधन गुंतवणूक )
२) शेड बांधकाम आणि प्रतवारी करिता आवश्यक असणाऱ्या मशिनरी .
३) खरेदी -विक्री करिता लागणारे भांडवल .
गुंतवणूक रक्कम हि गुंतवणूकदार स्वबळावर आणि आपल्या जबाबदारीवर उपलब्ध करून देणार आहे .जेणेकरून प्रकल्पावर कोणत्याही प्रकारचा व्याजाचा अथवा हफ्त्याचा भार नको आहे आणि प्रकल्प स्वयंपूर्ण होण्याकरिता अधिक कालावधी लागणार नाही . पायाभूत सुविधा करिता फार्मर नेटवर्क खालील रचनेप्रमाणे सर्व स्थरावर एकच मॉडेल पायाभूत सुविधा शेड निर्माण करणार आहे .

शेतकऱ्याच्या प्रचंड मेहनतीला उत्पादन खर्च +५०% टक्के नफा या बाबतीत असलेले धोरण पारदर्शी पणे या संकल्पने अंतर्गत अमंलबजावणी होऊ शकणार आहे . आणि हा दर बाजारातूनच मिळवणे शक्य होऊ शकणार आहे . हि सर्वात महत्वाची आणि शेतकऱ्याच्या आयुष्याला सबळ आणि आर्थिक बाबतीत स्वयंपूर्ण बनविणारी पद्दत असणार आहे . या व्यवस्थेमुळे शेतकऱ्याला खालील फायदे मिळू शकणार आहे.
१) बाजारातून स्वयंनियंत्रित बाजार यंत्रणा अस्तित्वात येऊ शकणार आहे .
२)आपल्या मनाजोगा शेतमालाला भाव मिळवून देण्याची पारदर्शी पद्दत अस्तित्वात येऊ शकणार आहे .
३) स्पर्धात्मक दर लिलाव डिजिटल प्लॅटफॉर्म अंतर्गत होऊ शकणार आहे . म्हणजेच कोणताही वाहतूक खर्च न करता आपला शेतमाल भारतभर विकू शकणार आहे .
४) लिलाव दर मान्य नसेल तर अँप च्या माध्यमातून तो नाकारणे सहज शक्य होऊ शकणार आहे .
५) आर्थिक कोंडी असल्यास तो शेतमाल संकलन केंद्रात असलेल्या एकात्मिक पायाभूत सुविधा निर्मिती अंतर्गत गोदामात साठवणूक करून त्यावर शेतमाल गहाण कर्ज मिळवू शकणार आहे . त्या करिता कोणतेही वाहतूक खर्च करण्याची गरज पडणार नाही . आणि हे कर्ज सुद्धा ऑनलाईन पद्दतीद्वारे मोबाइल अँप च्या सुविधा अंतर्गत मिळू शकणार आहे .
६) गोदामात साठविला शेतमाल हा गोदाम -इ -लिलावात सुद्धा सहभागी असू शकणार आहे आणि त्याचे लिलाव दर सुद्धा आपल्याला मोबाईल अँप द्वारे बघता येणार आहे . म्हणजेच मनाजोगा भाव मिळे पर्येंत शेतकरी आपल्या शेतमालाला लिलाव पद्दतीत ठेवून भाव मिळवू शकणार आहे . या व्यवस्थेमुळे शेतकरी ते पक्रियादार आणि शेतकरी ते निर्यातदार हि साखळी विकसित होऊ शकणार आहे .
७) पक्रियादार आणि निर्यातदार याच्या अनुषंगाने बघितल्यास हि पद्दत फायदेशीर ठरू शकणार आहे . विक्रीपात्र शेतमाल नेमका किती उपलब्ध आहे हि माहिती उपलब्ध झाल्यास त्याला हंगामात साठवणूक न करता सुद्धा पक्रिया वर्षभर सुरु ठेवू शकणार आहे .
८) शासन अनुषंगाने बघितल्यास निर्यातधोरण /आयात विषयक धोरण आणि बाजारातील हस्तक्षेप या बाबतचे धोरण संकलित आकडेवारीवरून सहज ठरविता येऊ शकणार आहे .
९) महागाई वाढ होत असल्यास शासन व्यवस्था सुद्धा हा शेतमाल खरेदी करून त्यावर अनुदान देऊन तो सामन्याला उपलब्ध करून देऊ शकणार आहे . आज शेतकऱ्याचे नुकसान करून किंवा निर्यातबंदी करून महागाई नियंत्रित करण्याचे धोरण अस्तित्वात आहे .त्या मुळे शेतकऱ्याचे प्रचंड नुकसान होत आहे .याचा परिपाक म्हणजे आंदोलन ,मोर्चे आदी च्या रूपात दिसत आहे .
१०)हि व्यवस्था अस्तित्वात आल्यास शेतकरी आर्थिक बाबतीत स्वयंपूर्ण होऊ शकणार आहे .

१) स्थानिक खरेदीदार
२) निर्यातदार
३) पक्रियादार
४) शासन व्यवस्था .